Kahraman: ÇİÇU
-
Kahraman: ÇİÇU
ÇİÇU
Aziz Nesin, “Çiçu” adlı tiyatro eserini 1950’de Üsküdar Cezaevi’nde yazmıştır. Aziz Nesin’in siyasi tavrının dışında kalan Çiçu, “yalnızlık” kurgusu üzerinedir. Oyun İzmir Devlet Tiyatrosu’nda, Tayfun Erarslan yönetmenliğinde, Arif Yavuz’un tek kişilik emeği ve yardımcı oyuncular ile hayat buluyor.
Yalnız bir adamın hikâyesini anlatan oyun, kendini yalnızlığa ve bencilliğe mahkum eden karakterin yaşadığı boşluğu anlatıyor. Karakter, şişme bir kadın olan Çiçu ile yaşamakta, onu yalnızlığına ortak etmektedir. Evinde beslediği hayvanlar ve bitkiler de Çiçu konuşamadığı için karaktere yardımcı olur. Hiç evden çıkmayan, sürekli hayvanları, bitkileri ve Çiçu ile ilgilenen, onlarla konuşan karakter, Çiçu’yu eşi gibi görür. Onunla kavga eder, yemek yer ve uyur. Çiçu’nun şişme bir kadın olmasından sıkılan karakter evlenmek için bir kadınla görüşür ve Çiçu’nun onu kıskandığını düşünerek bağırıp çığırdıktan sonra onu tavan aralığına atar.
Mutlu bir beraberliği olan karakter Çiçu’yu, evini, çiçeklerini, hayvanlarını hiç merak etmez. Evlenir ve başka bi eve taşınır. Fakat bir süre sonra evliliği iyi gitmediği için boşanmak zorunda kalır. Boşandıktan sonra evine geri döner. Fakat artık ne hayvanları yaşıyordur ne de çiçekleri. Gördükleri karşısında kendini çok kötü hisseder ve aklına Çiçu gelir, hemen onu tavan arasından almaya gider. Ama artık Çiçu da eskimiş, tozlanmış bir şekilde karakterimizi karşılar. Bundan çok etkilenen karakter kendini yalnızlığa tekrar gömecektir. Sonuç olarak yalnızlık teması üzerine kurulan oyun; insanın yalnızlık korkusunu, bencilliği, birbirine karşı anlayışsız olmayı, mutsuzluğu ortaya koyuyor.
-
0 Replies
Sorry, there were no replies found.