Büyük kız kardeş
-
Büyük kız kardeş
“Köpek Dişi”, Yorgos Lanthimos’un yönetmenliğini yaptığı ve 2009 yılında vizyona giren Yunan yapımı filmdir. Film, bir baba tarafından gerçek dünyadan soyutlanan anne ve üç kardeşin hikâyesini anlatıyor. Aile, etrafı çitle çevrili şehirden uzak bir evde yaşıyor.
Aslında yetişkin olarak tanımlayabileceğimiz bireylere çocuk muamelesi yapılıyor ve yönetilmeleri bu şekilde daha kolay hâle geliyor. Anne ve baba, çocuklarını dış dünyadan izole, rekabet etmelerini tetikleyecek oyunlarla yetiştiriyor. Çocukların öğrenmesini istemediği ve dış dünyaya ait nüveler içeren her şey onlara farklı tanıtılıyor (kelimeler, eşyalar, duygular vb.).
Baba karakterinin haricinde kimsenin evin dışına çıkamadığı ve âdeta başka bir dünyada gibi hissettiğiniz filmde çocukların evden çıkabilmesi için bir şart gerekiyor: Köpek dişlerinin düşmesi.
Büyük kız kardeş ise kardeşlerden en büyüğü ve en çok sorgulayanı. O, film boyunca en hırslı ve dış dünyadan gelen en ufak bir tepkiyi (güvenlik görevlisi Christina, onun eşyaları, ailesinin gizlediği telefon vb.) araştırmak isteyen bir karakter olarak göze çarpıyor. Kardeşlerin hepsinde olduğu gibi onun da tutarsız davranışları oluyor fakat o hep bir arayış içinde.
Büyük kız kardeş, öğrendiği bir şeyi hemen uygulamak istiyor ve gözü kara bir şekilde kime ne zarar verdiğini önemsemiyor. Aslında bir kadın olduğunun bilincinde değil ama ailesinin onu ve kız kardeşini nasıl kullanmak istediğinin de farkına varıyor. Ailenin yemek yediği ve erkek kardeşin gitar çaldığı esnada kız kardeşlerin âdeta bir görev olarak dans ettirilmesi, erkek kardeşin cinsel ihtiyaçları için kız kardeşlerin kullanılması gibi durumlarda bu farkındalık daha da belirginleşiyor onda.
Büyük kız kardeş’in sorgulama evreleri evden kaçmaya evriliyor ve köpek dişinin de düşmesi gerektiği öğretildiği için kendi işini kendisi görerek özgürlüğe doğru yol alıyor. Bu yol neden çitlerden atlayarak değil de başka bir yöntemle oluyor, o işte büyük bir tartışma konusu. Film bize en sonda özgürlüğe dair çabamızda esaretin izlerinin olduğunu ve özgürlük için çabalarken esareti tümüyle tek seferde yenemeyeceğimizi gösteriyor.
Aslında hepimize öğretilmek istenen bazı değerler var. Sistem bu değerleri bilinçli olarak hayatımızın her alanına yerleştiriyor ve bizi “makul insan” hâline getiriyor. Bazılarımız bu değerleri olduğu gibi hayatına işlerken bazıları da kendi değerlerini oluşturuyor. O nedenle bu filmdeki anneye ve çocuklara yaşatılmak istenen hayatı gerçek hayatın prototipi olarak, Büyük kız kardeş’in çabalarını ise “kendini değerlerini bulma yolu” olarak nitelendirmek mümkün benim gözümde.
-
0 Replies
Sorry, there were no replies found.